ด้วยความรู้สึกว่าบล๊อกเป็นเหมือนโถส้วม เวลาเจออะไรแย่ๆ เลยมักจะเอามาทิ้งไว้ในบล๊อก

            แต่หลังๆมานี่อยากเปลี่ยนอะไรๆดูบ้าง  ไม่ว่าเรื่องดี หรือ ไม่ดี ก้ออยากจะลองเอามาใส่ไว้

   2 วันก่อน

        งานหนังสือ

           ขับรถไป เลี้ยวรถเข้าไปปุ๊บ ด้วยความตาไว เลยได้ที่จอดอย่างรวดเร็ว แถมยังใกล้ประตูอีกด้วย

                      ข้าวเที่ยงที่่งานไม่ค่อยอร่อยเห็นร้านขายเครป น่ากินดี อันละ 60 แน่ะ แต่ก้อลอง

            เครปใส่ไอติมลูกกลมโต และเค้กโชโกเลด (ที่ทางร้านอ้างว่าคือ บราวนี่)

            ทั้งหมดถูกห่อด้วยเครปแผ่นบางเหนียว และห่อด้วยกระดาษเป็นรูปโคนอีกที

            แน่นอน มันกินยาก ช้อนที่ให้มา ตัดแป้งเครปไม่ขาด แต่แป้งกลับขาดด้วยก้อนไอติม

            ทำให้มันไหลออกมาจนเย็นโคน(ไม่หก) ทำให้เวลากินต้องแบกระดาษออกมา

            แต่แป้งก้อยังคงตัดไม่ขาด เป็นภาพการกินที่น่าอนาจใจยิ่ง

           ในงานเป็นวันธรรมดา คนน้อยมาก เดินได้อย่างสบายใจ

           ดูร้านนู้นดูร้านนี้ คนขายยิ้มแย้มคุยสนุก

           เดินไปเดินมาเจอหนังสือที่เลงไว้ จำได้ว่า ราคา 1200 เตรียมเงินไว้ กะว่าแกรบแน่ๆ

           เห็นวางขายอยู่ในราคา 500 

                    ใช่ มองไม่ผิดหรอก         500        บาท

             นี่มันสวรรค์ชัดๆ

     เดินอยู่จนค่ำ กะจะไปกินข้าว+ดูหนัง ในห้าง แต่รถก้อติดมาก ขับยาก มีคนพยายามปาดซ้ายปาดขวาตลอด

     จนไปถึงห้างเกือบปิด เลยทำได้แค่กินข้าว  อดดู รถไฟฟ้ามาหานะเธอ เลย

     ขากลับฟังวิทยุ  ได้ข่าวว่า วันแรก ฉายยังไม่ครบทุกรอบ ฟาดไปแล้ว 11ล้าน

     ดีแล้วที่ไม่ได้ดู  มันคงไม่มีที่นั่งแน่ๆ